دوباره قلم به دست گرفته ام تا برايت بنويسم از درياي دلواپسي هاي انتظار ، از اينكه در انتهاي جاده ي غربت در آخرين آشيانه پرستوي مهاجرت نشسته ام و نگاهم به قدم هايي است كه خواهد آمد ؛ بخوان ، بيشتر بخوان شعرهاي تازه مرا ... .

دوست دارم از تو بنويسم بي آنكه درجستجوي قافيه باشم ، بي آنكه واژه اي را انتخاب كنم ، مي خواهم ازتو ساده بنويسم . ازتو كه هنوز مي دانم دوستم داري و هرسپيده دم يك سبد مهرباني ازتو هديه مي گيرم ؛ اگرچه گاهي ازيادت غافل مي شوم اما تو دلگير نمي شوي و مرا مي بخشي ؛

                     خدايا ياري ام ده كه هميشه ازتو بنويسم...

مي خواهم گام هايم رامحكمتر از قبل بردارم و مثل باد از كوي و برزنها بگذرم وبه عاشقانه ها برسم.تو مرا به سوي خود فراخواندي و من نيز مشتاقانه

به سويت پرواز مي كنم !

    با یک دنیا غم و حسرت ؛  دل از آغوش تو کندم

   دیگه حتی یه بارم من ؛ به عشقت دل نمی بندم

   به آسونیِ یک قصه ؛ تو  از عشقم گذر کردی

   دلم یک گوله آتیش بود ؛ تو اونو شعله ور کردی

   مییون اینهمه آدم ؛ شدم تنهاترین تنها

   منو اینجا  رها کردی ؛ تو در این گوشه دنیا

   با یک دنیا غم و حسرت ؛ دل از آغوش تو کندم

   دیگه حتی یه بارم من ؛ به عشقت دل نمی بندم

   ببین بغض شکستم رو ؛ نمیگم دیر یا زودِ

   اگه چیزی برام مونده ؛ یه مشتی خاطره بوده

   واسه این عاشق ساده ؛ یه روز مثل خدا بودی

   نمی دونست دل ساده ؛ که خیلی بی وفا بودی

   با اینکه دل بریدم من ؛ شکسته بال پروازم

   هنوزم توی این غربت ؛ برات معنای آوازم

                    با یک دنیا غم و حسرت ؛ دل از آغوش تو کندم

                    دیگه حتی یه بارم من ؛ به عشقت دل نمی بندم

ايمان  دارم  که  در  اين  سال  بزرگترين  حامي و پشتيبان  من  خداوند  قادر  است .  پس  هر زمان  که  اراده  کنم .  کائنات  به  فرمان  او  دست به دست  يکديگر  مي دهند  تا  خواسته هاي  مرا  تحقق  بخشند .

دستاوردهاي  امروز  زندگي  من   نتيجه  افکار  و  باورهاي  گذشته  من  است .  پس  در  اين  سال ،  دريچه  ذهن  خود  را  به  سوي  زيباترين  انديشه ها  مي گشايم .  تا  بهترين  زندگي  را  براي  خود  خلق  کنم .

دنياي  من  در  خدمت  من  است .  تا  هر  آنچه  را  مي خواهم  و  اراده  مي کنم  براي  من  مهيا  کند .  خداوند  استعدادها  و  توانايي هاي  بسياري  در  وجودم  نهاده  در  اين  سال  با خود  عهد  مي بندم  که  آنها  را  بيابم ،  به  کار گيرم  و  از  زندگي  لذت  ببرم .

من  زماني ،  کودک  خردسال  والدينم  بودم  و نيازمند  محبتشان .  پس  همانگونه  که  آنها  به  من  محبت  ارزاني  داشتند ،  من  نيز  دريغ  نمي کنم  باشد  که  احساس ،  ارزشمند  سپاسگذاري  را  در  خود  بيدار  کنم .

من  شکوه  آينده ام  را  در  فرا روي  خود  مي بينم .  پس  هرگز  خود  را  با  کسي  مقايسه  نميکنم  و  بر  اين  باورم  که  توانايي ،  اينکه  از  همه  بالاتر  روم  را  دارم .  من  به  خود  افتخار  مي کنم  به  آنچه  که  هستم  و  آنچه  که  خواهم  بود .

در  اين  سال  روز به روز  بر  دانش  و  تخصص  خود  اضافه  مي کنم  و  در جهت  افزايش  مهارتهاي  مختلف  خود  گام  بر  مي دارم .  من  از  انسانهاي  موفق  الگو  برداري  مي کنم .  پس  براي  موقعيتي  که  کائنات  براي  من  فراهم  مي کنند  شايستگي  کامل  دارم .

پول  و  ثروتي  که  براي  من  مقدر  شده  منتظر  اقدامات  من  هستند  تا  آزاد  شده  و  به  سوي  من  آيند .

در  اين  سال  هر  روز  بيش  از  ديروز  شاهد  بارش  رحمت  و  نعمتهاي  الهي  به  سوي  خود  هستم  و  دست  به  هر  کاري  مي زنم  با  يک  موفقيت  کامل  روبرو  مي شوم .

در  تبسم  نيروي  مثبتي  نهفته  است  که  مخاطب  مرا  از  رضايت  و  خرسندي  من  با  خبر  مي کند .  و  اعتماد  او  را  به  طور  نا خود اگاه  جلب  مي کند.   لبخند هاي  من  براحتي  ديگران  را  هم  خوشحال  مي کند  تا  آنها  هم  لبخند  بزنند  و  احساس  بهتري  پيدا  کنند .  با  لبخند  زدنم  به  ديگران ،  شکوه  و  جلال  من  آشکار  مي گردد .

من  جوياي  تکاملم  و  اکنون  به  لطف  الهي  توان  ذاتي  خود  را  که  از  او  الهام  گرفته  فرا  مي خوانم  تا  بينديشم  و  خلق  کنم .

من  مي دانم  که  هر  تصويري  به  ضمير  نا خود اگاهم  بنشانم .  روزي  محقق  خواهد  شد  پس  هميشه  به  رفاه  و  سعادتي  که  در  حال  فزوني  است  مي انديشم .

دلم مى خواهد شعرهايم در آيينه ها,جنكل ها و باغستان هاى بزرگ تكثير شوند. دلم مى خواهد از تمام كلماتم گل سرخى برويد و نيلوفرى كه تا ماه قد بكشد.اگر بخواهى مى توانى صداى قلبم را در شعرهايم,در كاشى هاى آبى و در شاخه هاى بى برگ بشنوى.

من سالها همنشين حرف و صوت و كلمه بوده ام تا بگويم هيچ كجاى جهان زيبا تر از چشمان تو نيست.اگر چه هيچ گاه شاخه گلى به دستت نداده ام و در خيابان سبز زندگى دوشادوش تو قدم نزده ام !!!

تمام گلها را به خاطر شباهتى كه به عطر تو دارند ستوده ام. من هرگز رودخانه اى را كه عاشقانه به طرف تو مى آيد گل آلود نكرده ام و پرندگانى را كه در گيسوان تو لانه دارند ناديده نگرفته ام . دلم مى خواهد نفسهايم آنقدر ادامه پيدا كند كه دست فرشته ها را در دست بگيرم و با آنها به خانه تو بيايم . آنگاه از تو بخواهم كه نام مرا از صفحه آخر دفترچه خاطراتت پاك نكنى .

گاهى حرفهايم ميان حروف در هم الفبا گم مى شود و هر چه كنار پنجره منتظر مى مانم شعرى قدم به اتاقم نمى گذارد !

نمى دانم بهشت كى و از كجا آغاز شده است اما حتم دارم كه تو آخرين ايستگاه بهشتى و چشم هر كس به تو بيفتد شبيه كودكى هاى ماه مى شود.

هر چند قلبم براى اقامت تو خيلى كوچك است,اما پيوسته مهمان من باش ... ... ...

    سر به روى شانه هاى مهربانت مى گذارم.

    عقده دل مى گشايد گريه ى بى اختيارم.

    از غم نامردمى ها بغضها در سينه دارم.

    شانه هايت را براى گريه كردن دوست دارم.

    شانه هايت را براى گريه كردن دوست دارم.

    بى تو بودن را براى باتو بودن دوست دارم.

    خالى از خودخواهى من برتر از آلايش تن.

    من تو را بالا تر از تن برتر از من دوست دارم.

    شانه هايت را براى گريه كردن دوست دارم.

    عشق صدها چهره دارد .عشق تو آيينه دارعشق.

    عشق را در چهره آيينه ديدن دوست دارم.

    در هموشى چشم ما را قصه ها و گفت وگوها.

    من تورا در جذبه ى مهراب ديدن دوست دارم.

    من تو را بالا تر از تن برتر از من دوست دارم.

    شانه هايت را براى گريه كردن دوست دارم.

    بى تو بودن را براى باتو بودن دوست دارم.

    در هواى ديدنت يك عمر در چهره نشستم.

    چهره را در مقدم عشقت شكستن دوست دارم.

     بغض سرگردان ابرم قله آرامشم تو.

    شانه هايت را براى گريه كردن دوست دارم.

    من تو را بالا تر از تن برتر از من دوست دارم.

    شانه هايت را براى گريه كردن دوست دارم.

    بى تو بودن را براى باتو بودن دوست دارم.

  مـيلاد پـر افتخـار مـهدي اسـت

عالم به شعف ز كار مهدي اسـت

نرجس بـه ثمر نشست و گل داد

بـارش رخ گلعذار مـهـــدي است

ايـن خــرمـــــي و طـراوت مـا

از پـرتـو نـو بـهـار مـهـدي است

فـرخنده دلي كـه در همـه عمر

شوريـده و بـي قـرار مهدي است